Šparoge sadrže alkaloid poznat kao Asparagine u relativno velikoj dozi (Alkaloidi su pronađeni u živućoj biljci, oni sadrže aktivni
životni princip biljke bez kojega ona ne može da raste ili opstane u životu). Oni se sastoje od ugljika, vodika, dušika i kisika.
Kada se šparoge kuhaju ili konzerviraju tada se gubi vrijednost tog alkaloida jer se vodik i kisik raspada, a prirodne soli koje
nastaju kombinacijom ovog alkaloida sa drugim elementima skoro gubi ili je njihova vrijednost uništena. U obliku sirovog soka šparoga
se pokazala veoma efikasnom kada se koristi kao diuretik, posebno kada se kombinira sa sokom od mrkve, jer se ponekada može
pokazati jako neugodnim u odnosu na bubrege ako bi se pio sam.
To je djelotvoran sok u slučaju bubrežnih poremećaja i u reguliranju općih smetnji kod žlijezda. Za dijabetes i anemiju se pije sa
drugim sokovima o čemu piše na kraju ove knjige. Kako ovaj sok pomaže u razbijanju kristala oksalne kiseline u bubrezima i cijelom
sistemu mišića, on je dobar za reumatizam, pleuritis i slično.
Reumatizam nastaje kao rezultat nepotpune probave mesa i mesnih proizvoda koji u sebi sdrže preveliku količinu mokraćne kiseline.
Kako ljudski organizam ne može u potpunosti asimilirati tako zvane "potpune proteine" kao što su meso i mesni proizvodi upijanje
prevelike količine toga dovodi do sve većeg nakupljanja mokračne kiseline u mišićima.
Neprekidno uzimanje mesa i njegovih proizvoda opterećuje rad bubrega i drugih eliminativnih organa što dovodi do smanjenog
odstranjivanja mokraćne kiseline i stoga mišići upijaju veću količinu. Rezultat toga je bol poznat kao reumatizam. Ovakvo stanje
uzrokuje poremećaje sa prostatom. U tom slučaju se dobro pokazao sok od mrkve, repe, krastavca i šparoge.
Norman Walker